new times

oude juwelen verzamelen

Galalith herkennen

Clipoorbellen in galalith

Galalith  (ook galalithe of Franse Bakeliet genoemd) is een synthetische plastic die gemaakt werd van caseïne (melkproteïne dus). Die caseïne werd dan chemisch gestabiliseerd door in formaldehyde onder te dompelen. De naam galalith is een samenstelling van de Griekse woorden ‘gala’ wat melk betekent en ‘lithos’ steen. Letterlijk vertaald betekent het dus ‘melksteen’. Het is redelijk zeldzaam, en dus een echt collector’s item.
Het werd in 1898 uitgevonden door Willelm Kirsche, die witte schoolborden wilde maken.
In Europa en dan voornamelijk Frankrijk werd het erg veelvuldig gebruikt. Het bleef populair tot het eerste deel van de 20ste eeuw. Er zijn veel galalith sieraden in Art Deco-stijl gemaakt.
Als je galalith onder heel warm stromend water houdt, zal je de geur van natte wol ruiken. Maar dit kan je natuurlijk enkel uitproberen als je het item in kwestie al hebt gekocht. Kijk dus uit naar de stijl

Sjaalclip van galalith

Sjaalclip van galalith

van het object, kleur en  gebruikssporen.
Galalith kan niet via een mal gegoten worden. Het werd in platen of buizen gevormd, waarna men met de hand juwelen maakte. Galalith was erg poreurs, en daardoor kon men het gemakkelijk kleuren. Het werd gebruikt om hout, schildpad, hoorn en ivoor te imiteren.
Juwelen die malsporen dragen, die transparant zijn of net heel felle kleuren hebben, zijn waarschijnlijk uit een ander materiaal gemaakt.

admin
NewTimes admin, webmaster.

3 Comments

  1. Ik ben zoekende naar een plaatje 3 a 4 mm dik Galalith
    ook wel casein plastic genaamd.

Geef een reactie

|
-