new times

oude juwelen verzamelen

Antieke rouwsieraden en de rouwtraditie tijdens de Victoriaanse tijd

Ik vertelde al over git en over Victoriaanse juwelen, maar hoe zit dat nu met die rouwjuwelen?

De populariteit van de rouw

Wel, rouwjuwelen werden al gemaakt vanaf de 16e eeuw. Toen werden rouwringen betaald uit de erfenis van de gestorvene en die werden aan familie en vrienden uitgedeeld. Deze ringen waren van goud of van zilver en soms waren ze afgewerkt met diamanten, parels en edelstenen.  Op alle rouwringen, of ze nu gewoon enkel van goud of zilver waren of erg rijk versierd, stond de naam, leeftijd en sterfdatum van de overledene in de ring gegraveerd.

Eenvoudig rouwsieraad: broches van git

Eenvoudige broches van git als rouwsieraad

De verschillende materialen

De meeste rouwsieraden die je tegenwoordig tegenkomt zijn echter Victoriaans. In die tijd werden rouwsieraden massaal geproduceerd en daardoor werden ze ook betaalbaar voor de gewone mensen. De meeste rouwsieraden werden  gemaakt van git, een soort gefossiliseerde steenkool. Andere zwarte sieraden waren gemaakt van Franse git (zwart glas), zwarte emaille of vulcanite (een soort bruine rubber).

Soorten rouwsieraden

Medaillons met een lok haar van de overledene of een portret werden massaal geproduceerd.
Haarsieraden waren ook enorm populair. Er werden ringen, armbanden, horlogekettingen enz. gemaakt van geweven haar. Er werd niet altijd haar van de overledene gebruikt voor deze sieraden: er werd in Engeland in de 19e eeuw 50 ton haar geïmporteerd in 1 jaar tijd! Vaak werden dan de initialen van de overledene in het sieraad geweven. Over deze haarsieraden wil ik later nog een artikel schrijven.

De etiquette van de rouw

Er was een hele etiquette rond de rouw opgebouwd waar iedereen zich aan moest houden. Als je man dood ging, moest je als weduwe het langst rouwen. Minimum duurde die rouw twee jaar.

Het eerste jaar

In het eerste jaar mocht je enkel kledij dragen van zwarte wol en schoengespen en haarspelden van git, geen sieraden of kledij die glinsterde. Je mocht enkel het huis verlaten als je die zwarte kledij droeg met een zwarte sluier. Je mocht al helemaal nooit gezien worden op plaatsen waar je je kon amuseren zoals markten of parken.

De tweede rouw

De tweede rouw duurde 9 maanden. Tijdens deze periode moest je ook zwarte kledij dragen, maar deze mocht afgeboord zijn met een andere stof. Je mocht sieraden dragen van git en als je het huis moest verlaten, dan mocht je je zwarte sluier niet meer over je gezicht houden.

De halve rouw

De halve rouw was de laatste rouwperiode voor weduwen. Deze periode duurde 3 tot 6 maanden. Er mochten mooiere stoffen worden gebruikt, en de kleuren grijs en violet mochten terug gedragen worden. Alle soorten juwelen mochten weer gedragen worden.

De rouw in het dagelijkse leven

Veel kinderen zagen hun moeder tijdens hun hele leven enkel in het zwart gekleed, omdat er zoveel mensen stierven in de familie.
Mannen hadden het terug veel gemakkelijker.
Zij mochten het huis uit voor hun werk en voor andere zaken, en ze moesten enkel een zwarte band rond hun mouw en rond hun hoed dragen.
Arme mensen konden vaak niet al die verschillende soorten kledij betalen. Zij stopten al hun kledij in een vat zwarte kleurstof. Na de rouw probeerden ze hun kleren dan te bleken, wat vaak niet goed lukte. Ze bleven in het zwart rondlopen tot ze genoeg geld bij elkaar hadden gesprokkeld om een ander kledingstuk te kopen.

admin
NewTimes admin, webmaster.

Geef een reactie

|
-